Zonder enthousiasme geen vooruitgang!

Terug naar overzicht

Master of Science

We hebben feest in de familie: mijn nichtje studeert af en mag zich nu Master of Science in de medische biologie noemen. Ze presenteert haar afstudeerproject met verve aan haar begeleidende docenten, familie en vrienden.  Vijf maanden is ze in Canada geweest om onderzoek te doen naar de mogelijkheid om ziekenhuisvoorzieningen bij de patiënt thuis te brengen. Zo wordt zorg laagdrempeliger, comfortabeler en goedkoper. Nou is dit geen onderwerp waar ik verstand van heb, maar dankzij haar enthousiaste uitleg begrijp ik dat innovatie in de zorg nodig is. Ze heeft duidelijk haar ziel en zaligheid in dit project gelegd.

Educating the mind without educating the heart, is no education at all.
Aristoteles

Kritische vragen

Na afloop van de presentatie krijgen haar begeleiders de kans om vragen te stellen. ‘Waarom heb je voor deze specifieke meetmethode gekozen?’ is de eerste. In rap tempo volgen de vragen elkaar op, allemaal over haar wetenschappelijke onderbouwing. Hier haak ik af. Ik kan het niet volgen en ik vind het niet interessant. Deze docenten hebben haar begeleid in dit traject, ik neem aan dat ze haar ook hebben geholpen met het wetenschappelijk fundament. Waarom dan nu zo kritisch?

Inhoudelijke vragen

Ik luister liever naar de inhoud, laat ze daar naar vragen. Zo krijgt zij de gelegenheid om meer kennis en ervaring te delen en het geeft de presentatie extra verdieping. De kritische benadering haalt de flow uit haar voordracht en tempert haar enthousiasme. Op een gegeven moment valt ze zelfs even helemaal stil. Haar Canadese begeleidster redt de situatie door de vraag terug te brengen naar het praktische onderwerp, het innoveren van de zorg.

Verdedigen

Waarom zouden de begeleiders voor deze aanpak kiezen? Niet om haar te pesten, daar ben ik van overtuigd. Dit is gewoon de norm. Zij hoort haar scriptie te verdedigen: als zij de tegenwerpingen kan weerstaan, is ze geslaagd. Maar deze aanpak gaat wel ten koste van haar plezier. Door de focus te leggen op de onderzoeksmethoden, die altijd bekritiseerd kunnen worden, vermindert de aandacht voor de creatieve oplossingen die zij aandraagt. Ik word er een beetje verdrietig van. De wetenschap heeft toch als doel de wereld mooier te maken? Volgens mij heb je daar vooral bevlogenheid voor nodig. Zonder nieuwe ideeën, zonder sprankeling en ondernemingsgeest komt er niets van de grond. De wetenschappelijke regels zijn wel voorwaarde, maar geen doel op zich. Denken buiten de lijntjes, dingen uitproberen en durven te falen zijn onmisbaar voor vooruitgang. Passie verandert de wereld, maar kritiek blust het heilige vuur.

Mijn nichtje krijgt een positieve beoordeling. Ze sluit haar studie af, de wereld ligt aan haar voeten. Met haar talenten kan ze overal aan de slag. Het maakt niet uit wat ze kiest, als ze er maar blij van wordt, want enthousiasme doet groeien tot ongekende hoogte.