Voor Ron, mijn lieve en warme leraar

Terug naar overzicht

Ron en Nadia

Ron Murdock en Nadia Kevan zijn mijn Alexanderleraren. Hun invloed op mij is gigantisch geweest. De samenwerking met Ron en Nadia is een bijzondere: ze zijn mijn leraren, maar voelen als familie. We leren elkaar heel goed leren kennen en de oprechte interesse is wederzijds. Ron en Nadia hebben altijd naast en achter mij gestaan, nooit boven mij.

‘dear’

Ron is overleden. Het is nu twee weken geleden en ik mis hem. Ik heb veel van hem geleerd, hij heeft zijn kennis met mij gedeeld. Maar zijn meest waardevolle geschenk aan mij ligt besloten in een klein woordje: ‘dear’. Zo noemde hij me soms, gewoon tijdens het werken. Dat voelde zo warm, ontroerend bijna. Mijn schoonvader deed dat ook. Als hij kwam eten dan zei hij bij binnenkomst: ‘Dag schat!’ Dan voelde ik me gezien en heel erg gewaardeerd.

 

Everything you need is already there!
Ron Murdock

Roze bril

Ron bekeek mij door een ‘roze bril’ en met vriendelijke ogen. Hij zag dingen die ik zelf nooit had gezien. Zo heb ik mezelf nooit als creatief beschouwd, maar in de periode van de opleiding ben ik wél gaan schrijven. In diezelfde periode ben ik een andere koers gaan varen. Ik heb mijn baan als fysiotherapeut opgezegd en ben gestart met mijn body & mind studio. Ik ben opener geworden en verwerk mijn ervaringen in een blog die iedereen kan lezen.

Met pieken en dalen

In mijn emotionele leven hebben zich ook veranderingen voorgedaan. Ik zag mezelf als een stabiel persoon. Een vrolijke, vriendelijke meid die rekening houdt met anderen. Echte emotionele uitschieters had ik niet vaak. Tijdens de opleiding kwam ik erachter dat ik wel degelijk uit kan schieten; omhoog én omlaag. Mijn medecursisten waren voornamelijk muzikanten. De artistieke wereld is absoluut anders dan de medische. Op een simpele vraag als: ‘Hoe gaat het?’ kon het antwoord zomaar zijn: ‘Ik voel me toch zo geïrriteerd vandaag!’ Artiesten zijn gevoelige mensen en durven dat te laten zien. Inmiddels weet ik ook hoe irritatie voelt, en blijdschap, frustratie, kwaadheid, verdriet. En soms allemaal in een tijdsbestek van één uur. Ik ben niet meer zo gelijkmatig als vroeger, wel levendiger. De pieken zijn hoger, de dalen dieper. Zat ik in een dal, dan kwam Ron naast me zitten en zei: ‘Mendy, everything you need is already there.’ Maak je maar geen zorgen. Nu weet je het antwoord nog niet, maar het komt wel. Je hebt de kwaliteiten om je problemen op te lossen. Geef jezelf tijd en ruimte. Het komt goed.

Dankjewel

Lieve Ron, ik kan niet meer bij je op bezoek gaan. Ik kan me wel de geborgenheid herinneren die ik voelde in jouw gezelschap. En dat gevoel neem ik voor altijd me mee. Ik herinner me ineens de woorden: ‘Give your pupil an experience instead of your knowledge.’ Nu begrijp ik wat je bedoelde. Dankjewel voor je oprechte belangstelling en je vriendschap. Ik zal die ervaring nooit vergeten!