Thuis zijn

Terug naar overzicht

Huisarrest

In mijn vorige blog vertel ik nog hoe heerlijk het is om een paar dagen alleen weg te zijn, om een week later met z’n vijven thuis te zitten! Hoewel het fijn is om wat meer tijd voor elkaar te hebben en samen te eten, zitten er ook nadelen aan zo’n huisarrest. We hebben allemaal behoefte aan een eigen werkplek en gelukkig hebben we genoeg ruimte om dat te realiseren. Daarnaast moeten we vooral leren om elkaar vrij te laten. Ieder heeft zijn eigen ritme, de kunst is dat we elkaar niet voor de voeten lopen.

Bemoeienis

Dat klinkt makkelijk, maar het is uitdagender dan het lijkt. Zo spreken we af dat er iedere dag iemand kookt. Normaal gesproken is dat mijn taak en ongevraagd meng ik me met de gang van zaken in de keuken. De kinderen nemen me dat niet in dank af en geïrriteerd druip ik af. Het kost een paar dagen voordat ik het echt los kan laten, maar vanaf dat moment loopt het avondeten op rolletjes. Een andere ergernis is beweging. We willen allemaal graag naar buiten om te wandelen, te rennen of te skeeleren, maar als we dat samen doen ontstaat er vaak gedoe over het tijdstip van vertrek. Als ik op een gegeven moment naar het bos ga zonder dat te melden, leidt dat tot een fikse ruzie achteraf. Teveel bemoeienis werkt niet. Naast elkaar leven gaat prima, maar zitten we elkaar op de lip, dan kan een gezellige sfeer zomaar omslaan in een grimmige!

Home is not a place, it's a feeling!

Thuis

Voor mij is thuis de plek waar ik me op mijn gemak voel, waar ik me niet beter voor hoef te doen dan ik in werkelijkheid ben. Thuis wonen de mensen van wie ik hou en daar staan de spulletjes die ik graag zie. Ik kan me er ontspannen en geniet van wat ik heb. De sfeer in huis maken we natuurlijk samen, maar mijn humeur heeft zeker een grote invloed op mijn beleving van thuis.

Mentaliteit

Op de pagina Alexander Techniek vertel ik dat het Alexander steeds beter lukt om zich te concentreren en zijn stemming te stabiliseren. Hoe minder hij zich laat afleiden door zijn rondtollende en kritische gedachten, hoe meer hij ziet en voelt. De behoefte om zichzelf te controleren wordt minder, in plaats daarvan registreert hij wat er gebeurt en wacht rustig af. Hij krijgt meer respect voor zijn lijf en met zijn veranderde houding verbetert de kwaliteit van zijn stem. Zijn mentaliteit bepaalt in hoeverre hij zijn lichaam waardeert. Dat doet me denken aan de huidige situatie thuis. Mijn stemming beïnvloedt ook hoe ik de situatie ervaar!

De moed erin houden

Ik voel me sterk als ik de moed erin weet te houden. Of het nu gaat over de irritaties in huis, de angst dat mijn moeder ziek wordt of dat de mensen in de zorg omvallen, niemand heeft er baat bij als ik bij de pakken neer ga zitten. Zodra ik merk dat ik in een negatieve modus schiet, trek ik me terug en ga bewegen. Het duurt soms even, maar mijn stemming knapt er altijd van op. De wetenschap dat ik met een goed humeur een beetje invloed kan uitoefenen op de situatie om me heen, is echt een fijn gevoel. Het komt goed!