Stil zijn

Terug naar overzicht

Stil

Ik ben stil. Ik weet niets te zeggen na het overlijden van mijn schoonzus. Ze kreeg een ongeluk, lag in coma en werd nooit meer wakker. Haar leven is gestopt. Het leven van mijn broer, haar moeder en zus zal nooit meer hetzelfde zijn. Zij moeten verder. Hoe dan? Ik weet het niet. Ik kan alleen maar verwoorden hoe ik de afgelopen weken ervaren heb.

Nadia

Ik heb een aantal opnames van Nadia. De opname die ik in de voorbije weken bijna dagelijks heb beluisterd gaat over stil zijn. Nadia: “We begin our practice being still. Not outwardly moving, not involved in an activity. When we stop our activities for a while, we become quieter inside, calmer, more peaceful. Can we go into activity without losing this basic quality of stillness inside? This is a lifelong research.”

Support empowers
Caroline Myss

Contact

Ik ken mijn schoonzus niet zo goed. Natuurlijk, ik zag haar met kerst en op familiefeestjes, maar het contact was oppervlakkig. Toen ik hoorde van het ongeluk, wist ik niet meteen wat te doen. Ben ik gewenst in het ziekenhuis of sta ik er te ver vanaf? Ik besluit er naartoe te gaan.  Onderweg ben ik bang. Wat zal ik aantreffen? Wat kan ik doen? Maar eenmaal gearriveerd gaat alles vanzelf. Mijn broer, haar moeder, haar zus en ik, we hebben contact! We zijn samen en begrijpen elkaar. Ik hoef helemaal niets te doen, er zijn is genoeg.

Een week lang is het spannend. Er wordt veel gepraat en ik luister naar de verhalen en herinneringen. Natuurlijk is het een verdrietige tijd, maar ik merk ook hoeveel steun je elkaar kunt geven. Er zijn zelfs ontspannen momenten. Er is een sfeer van gezamenlijkheid en een onvoorwaardelijk vertrouwen in elkaar. Vooral mijn broer en haar moeder voelen elkaar goed aan. Het is hartverwarmend om te zien.

Laatste woord

Na een week is het voorbij. Ze komt te overlijden en ineens moet er een uitvaart geregeld worden. Zo bizar. De voorbereidingen verlopen met respect voor elkaars wensen. De ceremonie is mooi. Mijn broer heeft de muziek uitgekozen. Hij is niet in staat om te spreken, maar de muziek zegt alles. Haar moeder wil wel graag het woord. Ze vertelt vol trots over haar dochter, over haar eigengereidheid en doorzettingsvermogen. Over het feit dat ze dagelijks met elkaar belden. De manier waarop ze afsluit, zal ik nooit vergeten. Ze zegt: “Alles wat op deze wereld gebeurt en in ons persoonlijk leven, is niet de wil van God, maar wordt wel omsloten door Zijn Liefde. Met deze gedachte geef ik mijn geschenk terug aan Hem, met de vaste overtuiging dat Zijn armen haar omsluiten.”

Daar word ik stil van. Ze verliest haar dochter maar behoudt haar vertrouwen in het Leven. Ondanks haar verdriet ziet ze dat er mensen zijn voor haar. Ze geniet van dat contact, ze is er dankbaar voor en vindt er steun in. Ik heb mijn broer en zijn schoonfamilie beter leren kennen. Ik ga ervoor zorgen dat het contact behouden blijft.  En nu het gewone leven zijn gang weer gaat, luister ik opnieuw naar Nadia. Iedere dag even stil zijn, terug kijken op wat er gebeurd is en vooruitkijken naar de toekomst. Bewust leven, van elkaar genieten, dat lukt me beter als ik de tijd neem om stil te worden.