Over mijmertijd en faalangst

Terug naar overzicht

Mijmertijd

Ik heb zeeën van tijd en lees drie boeken per week. Tegelijkertijd voel ik me hier schuldig over. Ik kan toch niet alleen maar lezen? In het boek ‘Gisèle’ van Susan Smit zegt de hoofdpersoon: ‘Ik heb nooit goed in haast kunnen werken. Ik heb mijmertijd nodig, tijd om mijn werk de rug toe te keren om het daarna weer fris te kunnen beoordelen. Haast vervuilt het bestaan. Soms is de beste keus om niet links of rechts te gaan, maar even stil te staan en dan in te zien waar je naartoe moet’. Gisèle is kunstenares en ze beschrijft hier het belang van niets doen, van afstand nemen en genieten. Mijmertijd.

Faalangst

Wanneer gaat de mijmertijd over in creëren, hoe kom je tot actie? Ineens word ik onrustig. Ik moet iets doen, iets presteren. Ik sprak gisteravond mijn broer en hij informeerde voorzichtig naar mijn plannen. ‘Lopen er al sollicitaties? Ben je actief op LinkedIn?’ Mijn antwoord was: ‘Nee, ik heb nog helemaal niets ondernomen’. Wat voelde ik me rot over dit antwoord! Ik wil wel actie, maar waar te beginnen? Heb ik misschien last van faalangst? Zolang ik niets doe, kan er ook niets mislukken…

 

There is only one thing that makes a dream impossible to achieve: the fear of failure.
Paolo Coelho

Je hart volgen

Ik ben afgelopen weekend naar de open dag van de universiteit van Rotterdam geweest samen met mijn oudste dochter. Een inmense collegezaal volgepakt met jonge mensen en hun ouders. Ze volgen proefcolleges en iedere spreker probeert de aankomend student te enthousiasmeren. Ik zie de keuze stress: er zijn zo veel studies, wat past er bij mij? Ik kan het me zo goed herinneren. Ik wist helemaal niet wat ik wilde en koos voor een brede opleiding. Ik had geluk, aan het begin van mijn studententijd heb ik op het sportcentrum mijn liefde voor bewegen ontdekt. Die passie is de rode draad in mijn leven geworden. Bewegen boeit me, maakt me nieuwsgierig, inspireert mij. Je hart volgen is alleen mogelijk als je hoort wat je hart zegt. Dat lukt me gelukkig wel!

Creëren

Gisèle’s mijmertijd werd gevolgd door werklust en vakmanschap. Ze wist dat haar mijmertijd zou overgaan in creëren en maakte zich hier geen zorgen over. Ze genoot ervan. Ieder boek dat ik lees inspireert me. Het is geen verloren tijd; ik adem de ideeën in en verwerk ze uiteindelijk in mijn eigen werk. Ik wil vertrouwen op het proces en me niet laten leiden door faalangst of de verwachtingen van mijn omgeving. Dat zal met pieken en dalen gaan, maar wat erin zit komt er vast en zeker uit! Ik laat me inspireren door dat wat ik tegenkom in mijn mijmertijd. Dankjewel Susan Smit voor je fantastische roman over Gisèle d’Aille-van Waterschoot van der Gracht.