Op je gemak zijn

Terug naar overzicht

Kwetsbaar

Als docent ben je kwetsbaar. Je staat voor een groep en je voelt je beoordeeld. Iedereen denkt wel iets van je. Of dat nu gaat om de lesinhoud, kleding, stemgebruik of uitstraling, je voelt de priemende blikken. Hoe strenger die blikker, hoe minder je op je gemak bent.

Niet op zijn gemak

Pas geleden was ik de deelnemer en niet de docent. De school van mijn kinderen had een ouderavond georganiseerd en ik zat met zo’n 25 andere ouders in de klas. Nu zag ik met eigen ogen wat er gebeurt als je “niet op je gemak bent”. De leraar had het zwaar. Het lukte hem niet om contact te maken met de ouders. Hoewel het op het eerste oog rustig leek in de klas, was er een verborgen onrust. Ik voelde het, de anderen voelden het, de docent voelde het in het kwadraat. Hij ging steeds sneller praten, verschool zich achter een paar stoelen en keek niemand direct aan. Het duurde een uur maar het leek eindeloos. Na afloop was ik behoorlijk aangeslagen; dit was een hele ongemakkelijke les geweest.

Our lives begin to end the day we become silent about things that matter.
Martin Luther King

In gesprek

En nu? De leraar direct aanspreken past niet bij mij. Maar mijn mond houden, dat vind ik ook niet eerlijk. Een dag later besluit ik een berichtje te sturen naar het afdelingshoofd. Zo zit ik een paar dagen later bij haar op de koffie. Wat een opluchting! Zij is professioneel en steunt de leraar onvoorwaardelijk in zijn vakkennis. Dat wil ik ook niet ter discussie stellen. Ik wilde alleen delen hoe ik de les heb ervaren. Zo krijgt zij input om met hem in gesprek te gaan en hem extra te ondersteunen.

Opgelucht

Ik ben opgelucht. Ik heb mijn stem laten horen zonder de leraar af te kraken of te kwetsen. Het was fijn dat het gesprek met een tussenpersoon was, een direct gesprek lijkt me wel erg confronterend. Maar de opmerking in een vorige blog dat ik stop met kritiek geven, is wat te gemakkelijk. Eerlijk benoemen waar je tegenaan loopt is moediger dan je mond houden en passief kritisch zijn. Want ook al zeg je niets, de ander voelt het toch wel. En ik weet hoe dat voelt, staan voor een kritisch publiek. Dat voelt kwetsbaar en heel ongemakkelijk!