Moe worden van stil liggen

Terug naar overzicht

Eerst even liggen

Ik ben onverwacht een hele ochtend vrij. Terwijl ik man en kinderen uitzwaai, bedenk ik me welke klusjes ik in de komende uren allemaal kan afhandelen. Mailtjes beantwoorden en mijn afstudeer presentatie voorbereiden, dat lijkt me een goede start. Maar voordat ik begin, ga ik eerst even liggen. Gewoon even niets doen en mijn gedachten de vrije loop laten….

Ik voel mijn hartslag

Het is lekker weer, het raam staat open en ik hoor de vogeltjes fluiten. Terwijl ik ernaar luister, voel ik ineens mijn hartslag. Dat lijkt misschien niet bijzonder, maar dat is het wel! Normaal gesproken voel ik mijn hartslag alleen als ik me flink inspan, in rust merk ik er niets van. En ik vind het ineens zo bijzonder dat ik een hartslag heb en dat ik adem haal en dat er allerlei andere processen in mijn lijf gaande zijn, waar ik geen weet van heb en niets voor hoef te doen. Ik voel een enorm respect voor mijn lichaam, het ontroert me bijna!

Take care of your body. It's the only place you have to live.
Jim Rohn

Een mentale sprint

Natuurlijk kan ik mijn aandacht hier niet zo lang bij houden en dwaal ik weer af naar mijn “to do”- lijstje. In mijn hoofd schrijf ik de introductie voor de presentatie en terwijl de woorden komen, en ook weer verdwijnen, voel ik hoe mijn lijf reageert op wat ik denk. Zodra ik doelgerichter ga denken, span ik aan. Het lijkt wel alsof ik een sprintje aan het trekken ben, zo strak sta ik ineens! Het gaat hier slechts om mentale activiteit, daar heb ik toch geen beenspieren voor nodig? Ik merk dat zelfs mijn hartslag omhoog gaat. Het is te bizar voor woorden: ik lig doodstil op mijn matje en mijn lijf gaat in de “actie-stand”. Ik moet er gewoon om lachen. Ik laat de presentatie maar weer los en mijn lichaam past zich feilloos aan. Ik hoor ineens weer dat de vogels nog steeds fluiten. Dat was ik even kwijt.

Mijn lichaam reageert op mijn gedachten

Dit hele proces herhaalt zich meerdere malen. Zodra mijn gedachten zich ergens op vastbijten, gaat mijn lijf mee in dat proces. Dit is wat bedoeld wordt met de woorden “het lichaam altijd reageert op gedachten en emoties”. Hoe heb ik dat ooit over het hoofd kunnen zien? In al die jaren dat ik heb gewerkt als fysiotherapeut, heb ik daar nooit aandacht voor gehad. Ik geloof ook niet dat ik daar ooit op ben gewezen tijdens mij studie fysiotherapie of in één van de nascholingen. Maar als je lijf je gedachten volgt, dan heeft het toch helemaal geen zin om je lijf te trainen zonder aandacht te hebben voor wat er in je hoofd gebeurt? Je kunt jezelf trainen tot je een ons weegt, maar als je de opgebouwde kracht gebruikt om krachtiger aan te spannen tijdens stress, dan heb je er helemaal niets aan! Als ik spierkracht gebruik terwijl ik stil lig, dan is dat toch hartstikke inefficiënt? Dan word ik moe van stil liggen!

Voor mij is body & mind training de oplossing. Body en mind staan nu eenmaal niet los van elkaar! Ik vind dit echt een geweldige zoektocht en verwacht er nog jaren mee bezig te zijn. Ik oefen op mezelf en met anderen, en af en toe, als ik weer een inzicht heb, dan schrijf ik een blog. Daar word ik blij van!