Leven met pijn

Terug naar overzicht

Pijn als monster

Een vriendin van mij droomt van een leven zonder pijn. Haar leven met een progressieve aandoening is uitdagend en vaak frustrerend. Ze beschrijft het als volgt: ‘Ik zie mijn pijn als een monster. Soms is hij zó boos, dan staat hij naar me te grauwen met z’n bek wijd open. We zijn met elkaar verbonden via een touw, tussen ons ligt een diepe kloof. Ik heb het gevoel dat hij me steeds dichter naar de rand toe trekt. Ik wil dit helemaal niet. Hoe stop ik dit spel, kan ik het touw loslaten?’

Haar woorden raken me diep. Ik voel haar angst om steeds minder mobiel te worden. Ooit was ze hartstikke fit en nu boet ze in aan vitaliteit. Kan ze zichzelf verlossen van haar monster en het tij keren? Nee, het overwinnen van haar aandoening behoort niet tot haar keuzemogelijkheden.

We cannot change anything until we accept it.
Carl Jung

Diplomatie

Ze vecht tegen de pijn en zegt: ‘Er wordt me verteld dat ik het touw moet neerleggen, maar niemand weet hoe dat moet. Hoe win je een oneerlijke strijd?’ In de politiek gebruiken ze (soms) diplomatie. Laat die ander maar praten, schelden, schreeuwen zolang als het nodig is. Er komt een moment dat hij is uitgeraasd en dan verandert de toonzetting. Het schreeuwen gaat over in praten en luisteren wordt makkelijker. Pijn is gewoon een dominante gesprekspartner. Geef het monster vrijheid van meningsuiting en wacht tot de hevigheid afneemt. Daarmee verdwijnt in ieder geval de angst voor de pijn.

Hulpvraag

Als fysiotherapeut help ik mijn patiënten door informatie te verstrekken. Ik analyseer het probleem en geef advies. Ik deel mijn kennis, maar verberg de rest van mezelf achter een professioneel masker. En juist dat creëert afstand. Patiënten zijn medemensen die om hulp vragen. Niet om antwoorden, om hulp. Ze verdienen vakkennis en oprechte aandacht in hun zoektocht naar een oplossing. Als therapeut, deskundige, leidinggevende, docent of ouder hoef je je niet kwetsbaar op te stellen. Maar doe je dat wel, dan ontstaat er een menselijke verbinding die het professionele niveau ver overstijgt.

Samenwerken

Hulpverlening is een samenwerking tussen twee mensen met elk hun eigen sterktes en zwaktes. Hoe gelijkwaardiger de relatie, hoe groter de kans op succes. Beide partijen worden er beter van. Mijn vriendin wil graag bewegen. Haar lichaam heeft beperkingen, haar geest niet. Ze heeft gehuild om wat ze niet meer kan, maar nu gaat ze verder. Ze staat er niet alleen voor, ze krijgt steun van familie, vrienden en deskundigen. En met die steun vindt ze de moed om het monster een plekje in haar leven te geven.