Hoe overleef ik BOMmen met pubers

Terug naar overzicht

Bewegen op muziek

Bommen staat voor Bewegen Op Muziek en met deze les heb ik mijn liefde voor bewegen ontdekt. Als student was ik een fanatiek deelnemer en  inmiddels sta ik zelf al jarenlang op dat kleine podium.  Het principe is simpel: ik zoek muziek uit waar ik blij van word en ik ren, spring, en squat op die muziek. Alles wat ik doe, doen de deelnemers ook. Didactisch gezien stelt het niets voor, maar leuk is het zeker!

Een gastles voor pubers

En dan geef ik een gastles bommen aan 120 leerlingen van een middelbare school. Het blijkt om HAVO 3 leerlingen te gaan, die hun week afsluiten met een “leuke” activiteit. Zij melden zich in sportkleren op het sportcentrum, zonder te weten wat er komen gaat. Zodra blijkt dat muziek onderdeel is van de activiteiten, hoor ik een paar jongens zeggen: “Ik ga niet dansen hoor!” Tja, daar sta ik dan….

Fun is important. Fun is what keeps you ageless.
Louise Hay

Iedereen moet het leuk vinden

Ik was compleet overdonderd door de situatie. Een bom-les geven aan pubers die er geen zin in hebben, is wel even iets anders dan lesgeven aan volwassenen die vrijwillig komen. En hun docenten staan erbij en kijken ernaar! De eerste tien minuten op dat podium zijn verschrikkelijk. Van de 120 leerlingen zijn er 3 die daadwerkelijk meedoen. De rest staat òf stil, òf kletst, òf trekt aan een klasgenoot. Dat valt niet onder de functionele bewegingen! In mijn hoofd maalt het maar: “Hoe kan ik deze leerlingen enthousiasmeren, hoe krijg ik ze in beweging?” Ik voel me er persoonlijk verantwoordelijk voor.

Ik vind het leuk!

Er zijn drie opties. Ik ga op dezelfde manier verder, maar dan ben ik naderhand gesloopt. Ik zet de les stop, maar dat is niet professioneel. Of ik ga door en trek me niets meer aan van wat er om me heen gebeurt. Ik besluit voor die laatste optie te gaan. Ik word betaald om te bommen, dat doe ik altijd met plezier en dat ga ik nu ook doen! Vanaf dat moment heb ik het naar mijn zin. Wat maakt het mij uit dat er maar drie mensen meedoen?

Langzaam maar zeker gaan er meer leerlingen meedoen. Oké, het heeft niet de intensiteit van bewegen die ik ambieer, maar het is bewegen. En ik zie zelfs een paar meiden glimlachen. De oefeningen doen het beter dan de springnummers, dus ik pas het programma wat aan en we springen gewoon wat minder. Na 45 minuten heb ik mijn beweging voor vandaag weer gehad, is mijn goede humeur hersteld en hebben een paar leerlingen zich vermaakt. Had ik me vastgebeten in het idee dat iedereen het leuk moest gaan krijgen, dan waren we allemaal gefrustreerd naar huis gegaan. Doe ik dit nog een keer? Alleen als leerlingen een keuze krijgen: bewegen op muziek of bewegen met een bal!

De foto hierboven is van betere tijden. Dit was bommen met mijn collega’s tijdens het 50-jarig jubileum van het sportcentrum, dat vonden we allemaal leuk!