Een pijnlijke, maar wijze les

Terug naar overzicht

Gevloerd door rugpijn

Zondagochtend ben ik door mijn rug gegaan. Niet een klein beetje, zoals ik wel vaker heb, maar zo heftig dat ik helemaal niets meer kon. Ik realiseerde mij de ernst van de klachten en besloot ik om die dag goed voor mezelf te zorgen. Ik heb het grootste deel van de dag liggend en slapend doorgebracht, ervan uitgaande dat het de volgende dag vast beter zou gaan. De volgende ochtend ging ik opnieuw door mijn rug en was zelfs niet meer in staat mijn bed te halen, ik heb een uur op de overloop gelegen terwijl mijn kinderen zich klaar maakten voor school. Dat was een wanhopig uur, met heel veel pijn en niet in staat om ook maar een vinger te bewegen. En toch, met pijnstilling, ben ik weer overeind gekomen en nu, twee dagen later, voelt mijn rug weer een stuk stabieler. In plaats van een dagje rust, heb ik nu de hele week vrij gepland.

Een wijze les?

Natuurlijk kan iedereen dit overkomen, maar mij frustreert het misschien nog wel meer dan het anderen zou frustreren. Mijn werk is namelijk “goed voor jezelf zorgen”. Ik beoefen dagelijks de Alexander Techniek voor een soepel en ontspannen lichaam, ik leer dit aan andere mensen in de lessen Mind your Movement en ik blog erover. En toch gaat het verschrikkelijk mis! Nu ik weer een beetje bij mijn positieven ben, vraag ik mij af wat de wijze les is die hierachter zit.

When I allow my body to make my decisions, I can't go wrong. My mind supports my body's wisdom.
Mendy Bosch

Jezelf klein maken

Ik ben een denker, ik doe niets liever dan diep de boeken induiken totdat ik het helemaal begrijp. In mijn blog je aandacht focussen, vertel ik over de wiskundige die kon nadenken en ademhalen, maar niet tegelijkertijd. Ik heb ontdekt dat ik kan nadenken en ontspannen, maar niet tegelijkertijd. Als ik iets wil uitvogelen, gaat dat altijd gepaard met veel spierspanning. Ik maak mezelf klein als ik nadenk! Ik heb een drukke tijd gehad: ik heb mijn examen Alexander Techniek gedaan, ik heb besloten om te stoppen met mijn studio en ik heb me zorgen gemaakt over mijn toekomst (kan ik wel genoeg inkomsten genereren?). Deze zorgelijke gedachten zijn in mijn lijf gaan zitten en hebben een spanning veroorzaakt die ik, ondanks het oefenen, niet los heb kunnen laten. De spanning werd zo groot dat het touwtje is geknapt. En nu ben ik een hele week thuis.

Mijn lijf herstelt verrassend snel en daarmee ook mijn zelfvertrouwen. Op dit moment ben ik vooral dankbaar dat ik gewoon een weekje wordt vervangen op mijn werk en dat ik de kans krijg om mezelf weer bij elkaar te rapen. De belangrijkste les die ik hieruit leer, is dat ik kan oefenen tot ik een ons weeg, maar dat het niet gaat om die oefen-uren, maar om de rest van de dag. Hoe ga ik om met spanningen, ben ik in staat om de hele dag goed voor mezelf te zorgen?

Wie beslist, de mind of de body?

Ik ben nu al jaren bezig met body & mind training en toch val ik steeds terug in mijn oude gewoontes. Hoewel ik weet dat mijn lichaam een enorme wijsheid bezit, vertrouw ik vooral op mijn verstand. Ik ben blij ben op mijn intelligentie, ik kan toch goed leren? Waarom ging het zondag dan toch zo vreselijk mis, terwijl ik “verstand van rugklachten” heb? Theoretisch ben ik dan wel overtuigd van de wijsheid van mijn lijf, maar in de praktijk luister ik nog altijd naar mijn gezonde verstand. Toen ik zondagochtend opstond, had ik al pijn in mijn rug. Maar de stem in mijn hoofd zei; “Stel je niet aan” en het ging al mis voordat ik was aangekleed. Ik weet dat mijn gevoel belangrijker is dan mijn verstand,  maar nu heb ik dat echt ervaren. Dat is de wijze les die ik hiervan heb geleerd en daar waren geen studieboeken voor nodig!