De ogen waarmee je kijkt, bepalen wat je ziet

Terug naar overzicht

Radboud Reflects

‘Kijk je vol vertrouwen de wereld in en beweeg je mee met de stroom van het leven? Of bekijk je de wereld met wantrouwende ogen en wil je zelf de touwtjes in handen houden?’ Radboud Reflects organiseert een lezing waarin deze vragen centraal staan. Ik ben erbij! Rob Compaijen vertelt: ‘vertrouwen is onze natuurlijk toestand. Ieder kind wordt geboren met een onvoorwaardelijk vertrouwen in het leven. Pas als dit vertrouwen wordt beschaamd, worden we bang en gaan we wantrouwen. En dat verandert de kwaliteit van ons leven.’ Ik ben meteen wakker. Het zijn namelijk bijna letterlijk de woorden van Marshall Rosenberg waarmee hij zijn boek Nonviolent Communication opent: ‘How do I stay connected to my compassionate nature, even under trying circumstances?’ Vrij vertaald betekent dit: ‘Hoe behoud ik mijn onvoorwaardelijke vertrouwen in de goedheid van de mens?’

Een geboorte

Christa Anbeek vertelt tijdens Radboud Reflects over haar burn-out. ‘Daar zat ze dan, hoogleraar theologie, zonder nog maar een greintje zelfvertrouwen. Had het leven nog zin, waarom zou ze ermee doorgaan?’ Maar dan wordt haar kleinkind geboren. Een mooi jongetje dat zijn oma volledig vertrouwt. Zoals ze zo mooi zegt: ‘Hij vertrouwt erop dat ik hem opvang als hij van de tafel springt, hij vertrouwt erop dat ik het beste met hem voor heb. Hoe kan ik dit vertrouwen beschamen?’

When you give to me, I give you my receiving. When you take from me, I feel so given to.
Ruth Bebermeyer

Zelfvertrouwen

Mijn zelfvertrouwen is gegroeid in de jarenlange samenwerking met Nadia. Zij zag een goedheid in mij die ik zelf nog nooit gezien had. Ik heb heel lang het idee gehad dat zij een veel te rooskleurig beeld van mij had. Maar gaandeweg begon ik haar te geloven. Ze gaf me nooit negatieve feedback, wel stelde ze vragen. Waarom had ik zo gehandeld, waarom was ik ontevreden over een gesprek, waarom voelde ik me schuldig? Door haar vragen ontdekte ik dat mijn bedoelingen altijd goed zijn, alleen de uitvoering is wel voor verbetering vatbaar! Als ik iemand kwets, dan doe ik dat uit onwetendheid en niet omdat ik gemeen ben. Ik heb simpelweg niet de tools om het anders aan te pakken. Ik ben een goed mens met een slechte strategie!

Schuldgevoel verdwijnt als sneeuw voor de zon zodra je inziet dat je je best doet. Door Nadia’s vertrouwen in mij, ontdekte ik een vriendelijkheid, een zachtheid, een genuanceerdheid die ik van mezelf niet verwachtte. Waarom zag zij dat? Niet omdat ik speciaal ben, maar omdat iedereen van nature vriendelijk is. Mijn dochter heeft een les gehad van een ex-gedetineerde. Zijn woorden ‘niemand wordt geboren als crimineel’, bevestigt mijn overtuiging dat iedereen van nature betrouwbaar is.

Geven en nemen

Vertrouwen krijgen is een waardevol cadeau. Daar ga je zorgvuldig  mee om. Het vertrouwen van de ander geeft zelfvertrouwen. Met zelfvertrouwen is het makkelijker om een ander te vertrouwen. Het is een opwaartse spiraal! Dát wordt bedoeld met de uitdrukking: ‘wat je niet hebt, kun je ook niet geven.’ Zonder vertrouwen zijn relaties niet mogelijk. Of het nu gaat om een liefdesrelatie, een familieband of een relatie tussen collega’s, een goede relatie is een continu proces van vertrouwen geven en vertrouwen krijgen. En relaties maken het leven waardevol!

Dit verhaal is natuurlijk mijn interpretatie van de lezing. Wil je het zelf volgen? Klik op deze link: Kwetsbaarheid